Doordeweekse dag



Exodus Venezuela

Tot enkele jaren geleden was Venezuela een modern land, met prima medische voorzieningen, moderne winkelcentra, normaal onderwijs en een bevolking die er niet over peinsde hun geliefde land te verlaten. Sterker nog, veel Latino's trokken hierheen. Nu wil de meerderheid weg. De voornaamste reden is het gebrek aan zowat alles.

Voor mij is deze situatie geen 30 seconden onderwerp uit het NOS-journaal. Nee, ik leef hier. Ik sta erbij en kijk ernaar. Elke keer als Venezuela weer in het nieuws was vragen, familie en vrienden hoe ik het vol hou. Ik neem soms een paar dagen een time-out. Dan blijf ik een poos binnen en schilder. Wat hier allemaal gebeurd laat ik even buiten. Wat er in mij omgaat komt vanzelf op het doek tot uiting. Daar knap ik van op.

40241010_10214324141791337_813085137888608256_n.jpg

'Art enables us to find ourselves and lose ourselves at the same time'

 

 

- Thomas Merton

Ik zie wel hoe het loopt, een plan maken heeft vaak weinig zin.

Vandaag moet ik erop uit. Ik heb eten nodig. Vooral eieren, maar die zijn schaars. Voor 2 treetjes sta ik twee-en-een-half-uur in de rij. Dat kost mij een hele middag. Gisteren kwam ik na een paar uur thuis met een bloemkool (met alleen maar enkele vlekjes), 2 uien, een kilo aardappels en een zakje chips. Nu sluit ik achteraan in de rij die tot buiten reikt. 

Voor de beeldvorming

  • 60 eieren: 240 BsS
  • Boodschappen van gisteren: 540 BsS
  • Het minimum loon: 1800 BsS (let wel: de prijzen stijgen op dit moment 4% per dag)
  • Pinnen: 1 uur 27 minuten in de rij.
  • Parkeerkaartje betalen: 38 minuten in de rij
  • Eieren kopen: 2 uur en 30 minuten in de rij.

Dit betekent dat ik 5 dagen achter elkaar het maximale bedrag uit de muur zou moeten halen om 30 eieren te kunnen betalen.
Je kunt toch met je pinpas betalen?
Ja, vooropgesteld dat er stroom is, de pin-apparaten of mijn pinpas functioneren en dat ik een bankrekening heb. De realiteit is dat niets hier vanzelfsprekend is.

Natuurlijk heb ik een andere optie, zo kan ik bijvoorbeeld iemand anders betalen om voor mij in een rij te staan. Je kan hier contant geld kopen. Stel je wilt 100 BsS aan cash hebben, dan maak je 200 BsS over op de rekening van de bezorger. Dat werkt met boodschappen net zo.

Even terug naar mijn eieren. 60 stuks is best veel. Toch schaam ik mij niet, want anderen kopen net zo veel. Aan 30 eieren heb ik genoeg. De rest is voor vrienden, die niet van hun werk weg kunnen. Ze betalen en iedereen is blij. In de rij staan voor spullen, die je weer doorverkoopt is hier ook een baan. Tenminste, als je vervolgens voor die goederen meer geld vraagt. Deze personen worden bachaceros genoemd. Even voor de goede orde, mijn actie is een vriendendienst.

Als ik de markt weer verlaat moet ik nog een flink stuk lopen om bij de auto te komen. Het plezier over mijn buit is onmiddellijk verdwenen. Het voelt helemaal niet prettig. Voorbijgangers staren naar de weinig verhullende plastic zak die ik voorzichtig in mijn armen draag. Over 'op eieren lopen' gesproken.

Bachacera 2.JPG

Of ik nu voor 30 of voor 60 eieren uren in de rij sta dat blijft voor mij hetzelfde. Als ik mijn buit verdeel zegt een vriendin:"ah, onze nieuwe bachacera"